نوشته های صدرا به یاد کسی که با یس خواندنش شفا می داد

حدیث قرب نوافل: خداوند عزوجل فرمود : « هیچ بنده ای با وسیله ای که نزد من محبوب تر باشد از آنچه به او واجب کرده ام به من نزدیک نشد .( بعد از آن ) همانا او با نافله به من نزدیک میشود تا آنجا که او را دوست بدارم و چون دوستش بدارم گوش او شوم تا با آن بشنود و چشم او شوم تا با آن ببیند و زبانش شوم که با آن سخن گوید و دست او شوم که با آن ضربه زند .  اگر مرا بخواند جوابش دهم و اگر از من خواهشی کند به او بدهم .

ادراکات پیامبر (صلوات الله علیه واله)از راه های زیر بوده است :ادراک عقلی– مشاهده قلبی - تماثیل برزخی یا همان وجود مثالی- قرب نوافل - قرب فرائض –مشاهده حسی- و سلطان همه آنها وحی بوده است.

قرب نوافل(انجام اعمالی مازاد بر فرایض واجب مثل (نماز مستحبی و روزه مستحبی و انفاق مستحبی که صدقه نام دارد.طبق حدیث نورانی قدسی که تمام مجاری ادراک پیامبر را اسماء فعلیه خدا را  پر کرده بود. (انا جلیس من ذکرنی-وما رمیت اذ رمیت ولاکن الله رمی-فلم تقتلوهم ولاکن الله قتلهم-یاخذ الصدقات-یقبل التوبه عن عباده )اینها در فصل سوم  مجاز نیستند.سخن در این است که سخن‏گوخود عبد است‏به لسان الله، این قرب نوافل است پس اگر انسانى محبوب خدا شد به جایى مى‏رسد که خدا زبان اومى‏شود. . قرب دیگر قرب  فرایض است که انسان با آن به جایى مى‏رسد که لسان حق مى‏شود، مرحوم صدوق در «توحید» از حضرت امیر نقل کرده است که «انا ید الله انا جنب الله‏» این آغاز ولایت است آن قرب فرایض این عبد صالح سالک،لسان الله و سخنگوى خدا باشد.

فصل سوم یا فصل اسماء افعال خدا  جزء ممکنات است وراه تشخیص هم از اسماء ذات و صفات واجب در ممکن بودن یا نبودن آنهاست: مثل اسم شافی که کاه خدا شفا میدهد و گاهی نمی دهد پس اسم افعالی است. بر خلاف آن اسم علیم که لا علم در خدا فرض ندارد.پس صفت ذاتی است. وگاهی فرق در اعتبار اسناد  ماست مثل ایجاد و وجود یا خالق و قیومیت  که در یکی اسناد به واجب است و در دیگری به ممکن اسناد داده شده ولی هر دو هر دو یک چیز اند. صفات ذاتی عین ذات ( هستی) و موکد آن می باشد.فقر بنده اوصاف مفرق و لازم بنده نیست .بلکه ذاتی است.ولی  ثروت عین ذاتس نیست زیرا که سلب پذیر است.

حدیث نورانی امام رضا (علیه السلام)روشن گر بیشتر این نکته میتواند باشد.

 عمران صائبی اشکال کرد که  که :ما قادر به شناخت خدا نیستیم !چون  خلق یا در خداست یا خدا درخلق و حال اینکه هر دو محال است.پس شناخت خدا هم ممکن نیست امام فرمودند:نه او در خلق است و نه خلق دراو!حالت سومی هم هست؟آنگاه  مثال  تصویر در آینه را زدند و بیان کردند نه  تصویر آینه در توست و نه تو در تصویر آینه هستی!ولی تو آن تصویر را میشناسی! عالم آل محمد(صلوات الله علیهم)این گونه زیبا عالم را با  تمام هویتش صورت مراتیه ای حق تعالی تشبیه فرمودند.

منایع و ماخذ:

١- تفسیر سوره اسراء :حضرت آیت الله جوادی املی

والحمدلله رب العالمین

نظرات ()